[Sanne]
'Komaan, Sanne! Pleaaaase?' Vraagt Kim al voor de tiende keer. 'Ik weet het niet, Kim. Ik..' Lach ik. 'Maar je gaat het echt héél leuk vinden. Dat beloof ik.' Zegt ze gemeend. Wat is ze toch grappig als ze zo doet. Kim is mijn aller beste vriendin, ik zou me echt geen leven zonder haar kunnen voorstellen. Ze is mijn buurmeisje en we kennen elkaar al van het eerste leerjaar, en nog steeds zijn we hartsvriendinnen. Nu, Kim is ontzettend grote fan van een Duitse groep met de naam Tokio Hotel. Ik heb er al wel eens iets van gehoord, maar ik ken ze niet echt goed. Nu heeft ze eindelijk tickets voor een optreden van haar idolen, en moet ze nog iemand vinden om mee te gaan, want van haar ouders mocht ze niet alleen gaan. En ja hoor, je kan het al raden. Kim heeft mij gekozen om mee te gaan naar Tokio Hotel. Ik.. 'Hallo, aarde aan Sanne!' Schrikt Kim me op uit mijn gedachten. 'Maar..' 'Sanne, we zijn 19 jaar, we zijn wel groot genoeg om op onszelf ze passen hé!' Lacht ze. 'Ok, ik geef me gewonnen. Ik ga mee.' Lach ik door daarna bijna dood geknuffeld te worden door Kim. 'Dankje! Echt waar!' Zegt ze gemeend. 'Graag gedaan.' glimlach ik als ze me -eindelijk- los laat. 'O my gosh, kan je dat nu geloven? Wij gaan Tokio Hotel zien! En oh, ik hoop dat Tom me ziet!' Begint ze al te dromen. 'Sanne, neem maar een fototoestel mee! Ik weet zeker als je ze gaat zien en horen, dat je foto's gaat nemen! Anders ga je het je beklagen! Oh, en Bill is echt jou type! Hij is..' 'Ja ja, Kim. Rustig. Wanneer vertrekken we eigelijk?' Lach ik om haar geratel te doen stoppen. 'Zaterdag vertrekken we om zeven uur 'smorgens naar Leuven.' 'Wàt? Zeven uur 'smorgens? Maar het concert is toch maar 'savonds?' Vraag ik verbaasd. 'Denk je nu écht dat ik vanachter in de zaal wil staan?' Lacht ze. 'Oh, goed. Maar kom niet klagen dat je er nog uitziet als een zombie hé?!' Lach ik. 'Nee nee.' Lacht ze. 'Maar goed, ik ga maar is naar huis. Mama heeft me een bericht gestuurd dat we bijna gaan eten.' Zeg ik en we nemen afscheid. 'Ich liebe dich!' Roept ze nog wanneer ik de straat opstap. 'Sinds wanneer kan jij Duits?' Lach ik. Ze stuurt me nog een brede glimlach toe als ik naar binnen ga. Ik kan me in ieder geval al beter verstaan in het Duits dat Kim, kan ook niet anders als mijn ouders Duits zijn. Ik kom de keuken binnen en ga aan tafel zitten. 'En, wat was er nu zo dringend dat Kim te vertellen had?' Vraagt mama nieuwsgierig. 'Wel, ze heeft tickets voor naar een concert te gaan van een Duitse groep, Tokio Hotel. En ze vroeg aan mij of ik wou meegaan. Maar ik heb wel al gezegd dat ik mee ga. Mag ik?' Zeg ik in één adem. Ik kijk van papa naar mama, en terug. 'Voor mij is het goed.' Zegt papa. 'Ja, voor mij ook.' Glimlacht mama. Er verschijnt een glimlach op mijn gezicht en ik begin te eten. 'Dankje. Smakelijk.' Zeg ik blij. Na het eten stuur ik een sms'je naar Kim om te zeggen dat ik mee mag gaan. Ik start mijn laptop en besluit maar iets op te zoeken over Tokio Hotel. Ik moet er tenslotte toch iéts van weten.
10 Reacties.
En, wat vinden jullie al van het eerste deel? Jaa, sorry dat Tokio Hotel er nog niet inkomt, maar dat komt nog!
:) Ik hoop dat jullie het al een beetje goed vinden! Of heb je nog tips op commentaar wat er nog beter kan ofzo? Laat het maar weten!
;)